Grzegorz Przemyk był świeżo upieczonym maturzystą. W maju 1983 roku został brutalnie pobity przez ówczesnych milicjantów. W wyniku poniesionych obrażeń zmarł. Ponieważ czasy były jakie były (głęboka komuna) starano się zatuszować sprawę i przerzucić odpowiedzialność za wszystko na sanitariuszy i lekarzy.
Cezary Łazarewicz opisał drobiazgowo chronologię ostatnich chwil Grzegorza Przemyka począwszy od zatrzymania go (pod błahym powodem)na warszawskim Placu Zamkowym, katowania go przez milicjantów co doprowadziło do jego śmierci. W książce znajdują się również wspomnienia jego matki – Barbary Sadowskiej (opozycyjnej poetki) i Leopolda Przemyka ( dzięki niemu udało się doprowadzić do ujawnienia prawdy), przyjaciół, świadków pobicia czy niesłusznie obwinianych sanitariuszy z pogotowia.
*okładka z witryny www.lubimyczytac.pl
